Μεσολόγγι το 1920

η ΑγιαΠαρασκευουλα

το αρχειο βρισκετε στο ΜΟΥΣΕΙΟ "ΔΙΕΞΟΔΟΣ" δωρεά ΑΝΤΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Το Εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής

Βρίσκεται έξω από τον Κήπο των Ηρώων. Αυτή ήταν η Αγ. Παρασκευή των Πολιορκιών και της Εξόδου. Εκεί συντάχθηκε στις εξ Απρίλη 1826, η προσωρινή διοικούσα επιτροπή του αγώνα του Μεσολογγίου. Αποτελείται από τους Ιωσήφ Ρωγών, επίσκοπο, Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, πρόεδρο της Διευθυντικής Επιτροπής, Ιάκωβο Μάγερ, εκδότη των "Ελληνικών Χρονικών", Χρήστο Καψάλη, Θανάση Ραζηκότσικα, στρατηγό, Νότη Μπότσαρη, Δημήτρη Μακρή, Κίτσο Τζαβέλλα, οπλαρχηγούς. Ακόμα μετείχαν πολλοί πολιτικοί και "καπεταναίοι".
 Η επιτροπή αποφασίζει να κάνουν την`Eξοδο στις 10 Απρίλη 1826, ημέρα Σάββατο και ώρα 2 το πρωί. Το σχέδιο της εξόδου υπαγόρευσε ο Ιωσήφ Ρωγών στο Νικ. Κασομούλη. Ύστερα υπογράφτηκε από όλους τους Μεσολογγίτες.

η γυναίκα της ζάκυθος

Η «Γυναίκα της Ζάκυθος» αρχίζει να γράφεται στη Ζάκυνθο στο διάστημα της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγιού (1825-1826), συμπυκνώνοντας και αναμορφώνοντας γεγονότα της περιόδου αυτής. Είναι η αφήγηση ενός υποθετικού Διονυσίου Ιερομονάχου εγκάτοικου στο ξωκλήσι τον Αγίου Λύπιου (Αλύπιου) στη Ζάκυνθο. Πίσω από το πρόσωπο αυτό κρύβεται βέβαια ο Σολωμός. Είναι άλλωστε μια συμβατική κάλυψη, αντίστοιχη προς το Βιβλικό ύφος του έργου. Κανείς δεν θα αμφέβαλλε ότι πρόκειται για τον ίδιο. Η "Γυναίκα της Ζάκυθος" αρχίζει να γράφεται στη Ζάκυνθο στο διάστημα της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγιού (1825-1826), συμπυκνώνοντας και αναμορφώνοντας γεγονότα της περιόδου αυτής. Είναι η αφήγηση ενός υποθετικού Διονυσίου Ιερομονάχου εγκάτοικου στο ξωκλήσι τον Αγίου Λύπιου (Αλύπιου) στη Ζάκυνθο. Πίσω από το πρόσωπο αυτό κρύβεται βέβαια ο Σολωμός. Είναι άλλωστε μια συμβατική κάλυψη, αντίστοιχη προς το Βιβλικό ύφος του έργου. Κανείς δεν θα αμφέβαλλε ότι πρόκειται για τον ίδιο. Ο αφηγητής, μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο, είναι παρών ή αοράτως παρών σε όλη την έκταση της αφήγησης, και ορισμένα τμήματα αποτελούν οράματά του με την έννοια μεταφοράς σε άλλο τόπο ή χρόνο. Το θέμα είναι μια Γυναίκα στην πόλη της Ζακύνθου, η ασκήμια και η κακία της, η σκληρή συμπεριφορά της απέναντι στις Μεσολογγίτισσες που είχαν καταφύγει στη Ζάκυνθο, το απροκάλυπτο μίσος της εναντίον της επαναστατημένης Ελλάδας, και η μελλοντική τιμωρία της Γυναίκας αυτής. Στα 1829 ο Σολωμός, έπειτα από την εγκατάστασή του στην Κέρκυρα, καθαρογράφει και συγχρόνως επεξεργάζεται και πάλι το έργο. Αν και η δράση εξακολουθεί να εντοπίζεται αποκλειστικά στη Ζάκυνθο, ο αφηγητής μεταφέρεται από τον Άγιο Λύπιο της Ζακύνθου στη μονή της Πλατυτέρας στην Κέρκυρα. Εκεί υποτίθεται ότι ζούσε ως την πρώτη ή δεύτερη δεκαετία του 18ου αιώνα ο "Ιερομόναχος Σολωμός".

"Ιερομόναχος Σολωμός".